ฉันคิดถึงเธอจัง..คิดถึงมากจนต้องหลั่งน้ำตา…ฉันจะต้องเจ็บปวดไปอีกนานแค่ไหน หัวใจฉันมันจึงจะด้านชาและไม่รู้สึกเจ็บ..เธอรู้มั๊ยว่า…ฉันพยายามตัดใจจากเธออย่างยากเย็นเหลือเกิน..ฉันไม่ควรทำให้เธอต้องสับสน..ฉันไม่ควรทำให้เธอต้องรู้สึกอึดอัด .ฉันควรจะเป็นฝ่ายไปจากเธอก่อนใช่ใหม.. ฉันรู้ว่าเธอก็อยากตัดใจไปจากฉันเช่นกัน เธอจึงค่อยๆห่างหายไปจากฉันทีละน้อย ๆ เมื่อก่อนนี้ฉันไม่เคยคิดว่าจะเป็นเช่นนี้ เพราะฉันคิดว่าขอให้เราได้พบกันเจอกันบ้าง ได้พูด คุยกันบ้าง เท่านี้ฉันก็มีความสุขแล้ว ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่านี้เลย เพราะฉันรู้ดีว่าฉันไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอเลย..แต่เธอคงอึดอัดใจ เธอคงกลัวฉันไปทำให้ชีวิตครอบครัวเธอมีปัญหา เธอจึงพยายามห่างหายไปจากฉัน ..เธอไม่เข้าใจฉันเลย..ฉันรักเธอ..ฉันไม่มีวันทำลายคนที่ฉันรักหรอกนะ อย่ากลัวไปเลย ฉันขอเพียงแค่รักเธอเท่านั้นไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่านี้.แต่เมื่อเธอไม่มาหาฉันเลย..ฉันก็รู้แล้วว่า..ฉันควรทำอย่างไร..เธอคงไม่รู้หรอกว่า..ฉันเจ็บปวดทรมานใจมากเพียงใด..ฉันไม่อยากร้องไห้เลยนะ แต่ทำไมน้ำตามันต้องหลั่งไหลออกมามากมายอย่างนี้ ฉันเสียใจยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ที่สำคัญฉันเสียใจที่เธอรังเกียจฉัน..ฉันจึงต้องจากเธอไป..อย่าโกรธฉันเลยนะที่ทำเป็นไม่เห็นเธอ…ฉันขอโทษ..เพราะฉ้นไม่กล้ามองเธอน้ำตาฉันมันจะไหลออกมาให้เธอเห็น..ฉันจึงทำเป็นไม่เห็นเธอ..ฉันขอโทษนะความจริงฉันอยากมองเธอให้เต็มตาให้สมกับที่ฉันคิดถึงแต่ฉันทำไม่ได้เลย..ลาก่อนนะ..ฉันรักเธอมากมาย..